Introdans ontroert met LARBI

Recensie LARBI ★★★★ - Scènes

Introdans ontroert met LARBI

10 april 2027
door Jos Schuring

Sidi Larbi is een wereldster. Hij maakte choreografieën voor Beyonce, Madonna, Lady Gaga maar ook voor Introdans. Het Arnhemse gezelschap is al jarenlang schatbewaarder van de Marokkaanse Vlaming en koestert een exclusief recht op presentatie van zijn werk in Nederland. Het nieuwe programma bevat drie werken inclusief een wereldpremière.

De avond opent met Fall uit 2015, gemaakt voor het Ballet Vlaanderen waarin wel twintig dansers dansen op het bekende Fratres en Spiegel im Spiegel van Arvo Pärt. De componist uit Estland is net als Philip Glass geliefd bij choreografen vanwege de minimal-achtige structuur van de muziek. De dansers maken verschillende formaties, vallen en richten zich weer op. We zien duo’s aanzwellen tot trio’s en grotere groepen dansers omlijst door grote wapperende gordijnen. Samen met de prachtige kostuums en de onberispelijk uitgevoerde dans is Fall een uiterst esthetische beleving die wel iets aan de lange kant is, maar toch imponeert als Gesammtkunstwerk.

Daarna volgt Residence, gedanst door Marc Brew en Nelson Parrish Earl. Brew raakte verlamd na een auto-ongeluk en maakte daarover met Larbi in 2024 een indrukwekkende choreografie die internationaal zeer succesvol was. Residence gaat over kwetsbaarheid en controle waarin twee dansers een huis bouwen en een ruimte delen. Prachtig zijn de soepele soms organisch aanvoelende bewegingen van de twee dansers waaruit een onverwoestbaar vertrouwen spreekt dat ontroerend is.

Slot van de avond is In Memoriam dat Larbi in 2004 maakte en gaat over herinnering. Het krijgt deze avond extra glans door de hemelse zang van A Filetta, meesters in de polyfonie van Corsica. We zien een grote groep dansers zoeken naar houvast, een strijd tussen heden en verleden, tussen rouw en liefde, tussen herinnering en werkelijkheid. In Memoriam is rauw en teder tegelijk. De innerlijke rust van de bewegingen stemmen soms treurig maar ook troostrijk wat de dans een enorme kracht geeft.

Lees verder op Scènes.nu