Bijna blind, maar dans verbindt- de Gelderlander
26 februari 2026
door: Sandra van Maanen
Is het alweer driejaar geleden, de vorige versie van Introdans’ HubClub? Ja! Tijd dus voor opnieuw een feestje dat excelleert in danskracht. Met op de vloer een breed palet in bodies and minds.
Choreograaf en bedenker van de HubClub Adriaan Luteijn zocht voor deze nieuwste editie niet alleen gastdansers uit verschillende fysieke-, sociale en andersoortige danscommunities, hij sloot ook hondjes met choreografen met wie Introdans graag samenwerkt. „Omdat hun werk theatraal en zo typisch HubClub is en ze over de sociale antenne beschikken die nodig is voor dit type voorstelling”, zegt hij. Hij vroeg Inbal Pintal, Fernando Melo en Conny Janssen in hun repertoire te duiken en op zoek te gaan naar een stuk dat past in de vrolijke en rebelse revuesfeer. „Dat lukte, werken met een inclusieve cast bleek ze heel goed te passen. Eigenlijk deden ze dat wat ze altijd doen: zoeken naar de kracht van een danser. Nieuw was dat we inclusiecoaches hebben ingezet om ze hierbij te helpen. De samenwerking met andere dansers uit onverwachte werelden en andere lichaamsrealiteiten zoals een dove of bijna blinde danser pakt dan heel mooi uit.”
Visuele beperking
Naast genoemde choreografen van wie bestaande stukken of delen daarvan te zien zijn, leverden ook Jordy Dik (Compagnie Tiuri) en Luteijn zelf werk aan en creëerde laatstgenoemde de verbindende ouverture en finale met de hele cast. Een van de gastdansers die Luteijn wist te strikken is Issam Zemmouri, professioneel danser en choreograaf met een visuele beperking. Door zijn erfelijke oogaandoening ziet hij nog slechts 4 procent en verliest hij op termijn volledig zicht.”De ziekte openbaarde zich toen ik net afstudeerde aan de dansacademie. Ik moest mezelf herpakken, wennen aan nieuw toekomstperspectief’, zegt Issam.
Spelen met ruimtes
Het weerhoudt hem er niet van zich als danser te geven. Grootste uitdaging is niet het bewegen (‘ik loop nog zonder stok over straat hoor’), maar spelen met ruimtes die hij nog niet kent. „En in dit geval ook het bewegen tussen dansers die me vreemd zijn. Maar al in de eerste week bij Introdans groeide mijn vertrouwen, begon ik me comfortabel te voelen.” Het lijkt zo makkelijk, hoe hij zich beweegt tussen de andere dansers. Je vergeet dat hij nauwelijks ziet.”Ik focus op wat ik hoor en voel, mijn zintuigen worden steeds scherper”, zegt hij. Inchecken bij de HubClub is voor hem een feestje. „Al snel merkte ik dat de sfeer goed was en vooral… dat iedereen er mag zijn.”Maar eerlijk, naast alle opwinding voelde ik ook lichte twijfel. Kon ik het wel? Adriaan heeft me overtuigd. Ik leerde mezelf het repertoire eigen te maken zonder voorbeelden van andere dansers, zonder kennis van het origineel van een stuk en de snelheid van alle bewegingen. Ik leer op een andere manier; door bewegingen eindeloos te herhalen sla ik ze op in mijn lichaam.”
‘Wie is nou eigenlijk wie?’
Luteijn:”In de HubClub maken we werk voor gastdansers als Issam toegankelijk. Welk etiket iemand heeft boeit me niet, het gaat om de mix die op de vloer staat. Uit verschillende werelden, ook uit hiphop, komen fantastische gastdansers die samen met onze dansers een voorstelling neerzetten. Wat maakt het uit wat er achter die prachtige gevel zit, wat je ziet is dat mooie rijtje huizen.” Issam:”Na de première kwam er iemand op me af en vroeg: wie is nu eigenlijk wie? Wie is de dove of blinde danser, wie zijn de Introdan sers? Da’s een mooie, vind je niet? Dat het verschil niet te zien is. Twee jaar geleden overwoog ik te stoppen als danser. Integreren in de wereld van companies leek onhaalbaar. Nu weet ik dat het kan, ik heb geleerd dat iedereen wel iets heeft maar uiteindelijk zijn eigen weg vindt. Een etiket van beperking zou niet moeten bestaan.”
2 en 3 maart is HubClub’26 te zien in Musis, Arnhem