Pink Panther Party XXL is een gezamenlijk avondje swingen op de nummers uit de herinneringen van het publiek, op een soepele mix van onweerstaanbare discokrakers.

Het eerste uur kijk je vooral, naar een eenvoudige verhaallijn waarin een vrouw die antikraak woont in een leegstaande discotheek, wordt verrast en opgenomen door een grote groep jonge mensen die haar thuis nieuw leven inblazen met al hun verschillende dansstijlen. Na dat eerste uur is de vloer aan het publiek en verzorgt DJ Rob Manga – die de soundtrack maakte – een fijne set om tegemoet te komen aan de dringende wens van je eigen lijf om ook te dansen.

De Pink Panther was een razend populaire discotheek in Arnhem waar in de golden age of disco grootheden als KC and the Sunshine Band en The Trammps optraden. Compleet met glazen vloer met verspringende gekleurde lichten zoals onder de voeten van John Travolta in Saturday Night Fever. In het pand van de Pink Panther huist sinds 1984 het Arnhemse dansgezelschap Introdans. En die glazen vloer ligt er nog steeds, onder de nieuw gelegde vloer uit de jaren tachtig.

Toen Introdans in 2021 het tiende lustrum vierde, vatten choreografen Adriaan Luteijn en Chantal de Vries het mooie idee op om in dat eigen huis de disco te laten herleven als Pink Panther Party. Ze deden dat vanuit hun expertise: inclusief dans maken, met een cast van professionele Introdansers en gastdansers uit andere werelden. Dat was zo’n feest dat de Party daarna verschillende keren opnieuw werd gevierd.

Dit jaar is een XXL-versie gemaakt, die niet langer in de Vijfzinnenstraat past. Voor deze versie zijn twee concertzalen bedacht: De Vereeniging in Nijmegen en Musis in Arnhem. De Vereeniging als premièrelocatie is een mooi historisch pand, maar de concertzaal is even doorbijten. Deze wordt andersom bespeeld; met een speciaal opgebouwde tribune tegen en op het podium, en een dansvloer op de plek waar het publiek normaal zit. De zichtlijnen zijn niet optimaal en je kijkt tegen de balkons met stoelen aan. De keuze is vast ingegeven door de sluiting en verbouwing van de schouwburgen in de beide steden. Dansers komen regelmatig tussen het publiek staan en dat helpt.

De voorstelling maakt aanstekelijk duidelijk dat disco de oersoep is waaruit latere dansstijlen zoals vogue, waacking en krump konden opborrelen. De aanwezigheid van prachtige dansers die dat fantastisch kunnen zoals Debbie Ruijter en Guetjens Bazier, en dansers van verschillende opleidingen voegt veel toe. Ook de battle blijkt een oorsprong te hebben in het spel van twee groepen tegenover elkaar die beurtelings hun beste discomoves tonen.

Introdans staat voor het adagium dat dans een kracht is voor iedereen. Choreograaf Luteijn is een factor van betekenis voor de inclusie op de Nederlandse danspodia en ook nu zijn dansers uitgenodigd uit het neurodiverse ensemble van Theater Klare Taal en via Scalabor, dat mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt helpt. En passant speelt deze Party met het gegeven dat genderidentiteit niet zo binair is als het mainstream denken doet vermoeden, door queerness verschillende keren te laten shinen.

De discocultuur ontstond als plek om jezelf te zijn; queer of straight, zwart of wit, uitbundige fashionista’s of subtiele elegantie. Al waren er natuurlijk billenknijpers, cokedealers en andere engerds die ruimte zagen voor hun specifieke interesses en de safe space van de dansvloer bedreigden. Maar die schaduwkant is vanavond afwezig. De viering van de dans als inclusieve kracht speelt de hoofdrol en die keuze wordt door de uitwerking in dans voldoende gemotiveerd.

Dansen is het lied van je lijf en disco weet het als geen ander uit dat lijf te laten opklinken; de beats zijn ongeveer even snel als het kloppen van je opverende hart als je met goeie zin door de stad loopt, langs de Rijn- of Waalkade bijvoorbeeld, en je bestie of geliefde komt je tegemoet. Kenmerken van de muziek zijn meeslepende melodische zang, en instrumenten met een warme klank zoals koper die de ritmische lijn omarmen. Ik wil maar zeggen: stilzitten is geen optie.